وحدت ملی و امنیت ملی لازمه شکوفایی اقتصادی

آوای خوزستان/ محمد رضایی میرقائد: سال ۱۴۰۴ را در حالی تمام کردیم که کشورمان درگیر رخداد های تحمیل و تهدید و ترور در کنار تحریم های ظالمانه شده بود ،از جنگ تحمیلی ۱۲روزه تا کودتای ناکام در دی ماه و جنگ اسفند ماه که هم اکنون در حال مبارزه با دشمنان هستیم.
پس از انقلاب اسلامی در ایران، نظام دچار تحریم های اقتصادی قرار گرفته و رفته رفته برآن تشدید شده. در این بین دو مقوله حائز اهمیت است که باعث شده سیستم اداره کشور در برابر همه تحریم ها و جنگ افروزی های دشمنان از هم نپاشد.
۱)نیروهای مسلح .
۲)مردم.
هر دو مهمی که در پیام نوروزی حضرت آیت الله
سید مجتبی حسینی خامنه ای (رهبرمعظم انقلاب اسلامی ) بعنوان پیشروهای اقتصادی بدان اشاره شده است.
توان نظامی بالا در برابر دشمنان از اولویت های کشور است و از اهمیت خاصی برخوردار است اما به تنهایی کافی نیست.!
پشتیبانی از هر دولت یا حکومتی از جانب مردم میزان قوام آن را مشخص خواهد کرد.
روحیه حماسی ایرانیان در پیچ های تاریخی بی نظیر است ؛ملتی که با تعلق خاطر به سرزمینشان مانع از پیشرفت ماشین های جنگی جنایتکاران درتصرف مملکت و ساقط کردن حکومتشان شده است.
وحدت ملی سایه ساری است که نسیم خنکای آن آتش های شعله ور را خاموش کرده است.
رهبرجدید انقلاب اسلامی ایران نیز همانند امام شهید امت ،اصلی ترین مشکل ایران را اقتصادی میداند و شکوفایی آن را در وحدت ملت و یکپارچگی امنیتی دانسته و تشخیص درستی از اوضاع فعلی بوده است که در تعریف شعار سال ۱۴۰۵
آن را با مردمانش مطرح کرده است.
هر دو مهمی که تقسیم شده بر دوش مسئولان و مردم است.
استقامت درمیدان توسط نیروهای مسلح به تسلط ملت بر خیابان ها است.
امامین انقلاب قدرت کشور را حضور مردم در صحنه دانسته ،مردمی که تا وجودشان ؛حضورشان است دشمنان به آنچه نقشه اصلی شان در تجزیه ایران است نخواهند رسید.
وحدت بی نظیر ایرانیان که در دو دهه آخر اسفند سال قبل به ویژه لحظه تحویل سال نو را با شکوه در خیابان ها و مکان های متبرک حضور داشتند و قوت قلب نیروهای مسلح شدند نمونه بارز ،(وحدت ملی،امنیت ملی)است.
ترکیب وحدت بخش ملت و نیروهای مسلح ،مهمترین بازدارنده ای است که میتوان با تکیه برآن پوزه دشمنان را به خاک مالید.
در عنوان شعار سال، امنیت؛ملت واقتصاد به هم گره خورده است و ترکیب این مثلت، موتور پیشران و نقشه ترسیمی روشن برای کشورمان است که هم مسئولان و هم مردم هر یک به نوع خویش وظایفی را عهده دارهستند.