آوای خوزستان / صدای فریاد و ضجه مادر و عمه معصومه، آخرین یادگاری از آنهاست که به تلخی در ذهن اهالی روستای رمیله آبادان نقش بست.
عصر روز سهشنبه ۵ اردیبهشت ماه امسال بود که معصومه ۲ ساله با قدم کوتاهش تلوتلو خوران سمت رودخانه بهمنشیر رفت.
مادر و عمهاش کمی دورتر از او ایستاده بودند.
دخترک میخواست دستهای کوچکش را در آب بشوید که در چشم برهم زدنی در خروش رودخانه ناپدید شد.
مادرش شیونکنان سمت رودخانه رفت و برای نجات فرزندش لحظهای درنگ نکرد و به دل آب زد تا بتواند دختر کوچکش را نجات دهد. عمه هم دلش طاقت نیاورد که کنار آب بایستد و خطر را با جانش درک کند اما آرام بماند.
برای همین او هم برای نجات معصومه و مادرش به داخل رودخانه پریداما مادر و عمه هیچ کدام شنا بلد نبودند که شاید اگر شنا هم یاد میگرفتند، در این رودخانه خروشان چندان به کارشان نمیآمد.
اهالی روستا خیلی سریع موضوع را به پلیس و نیروهای امدادی اطلاع دادند و چند ساعتی که از حادثه گذشت جسد بیجان مادر و عمه معصومه توسط امدادگران از آب بیرون کشیده شد.
اما هنوز خبری از جسد طفل خردسال نبود. تلاش شبانهروزی امدادگران برای یافتن جسد معصومه ادامه پیدا کرد تا اینکه بالاخره با گذشت ۴ روز از حادثه، جسد دخترک ۳ کیلومتر دورتر از محل سقوط معصومه به رودخانه، در نزدیکی اروند کشف شد.
پیکر مادر و عمه معصومه به خاک سپرده شده بود که جسد دخترک پیدا شد.
حالا فیلم روز تشییع جنازه دو زن جوان و فیلم شیرینزبانی معصومه دست به دست در میان اهالی روستا میچرخد و اشک به چشمان آنها و غم را به قلبشان افزون میکند.