جمهوری اسلامی معادلات بهم زن است؛ از همان روزی که قدرت نظامیش انقدر بالا رفت که تقریبا کشوری در دنیا نبود که به حمله مستقیم نظامی به ایران فکر کند، ما وارد یک جنگ جدی شدیم… از تحریمهای فلج کننده تا سناریوهای متفاوت فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی و سیاسی برای فروپاشی از درون! حالا با این گزارهها راحتتر میتوان جریانات اخیر کشور را تحلیل کرد.
برگردیم به قبل، در ایام مذاکرات هستهای در دولت رئیسی، باتوجه به تجربه تلخ برجام، ایران به درخواستها و زیادهخواهیهای طرف غربی پاسخ مثبتی نداد و عملا مذاکرات نیمه کاره متوقف شد، اصلاح سیستم اقتصادی مریض کشور با حذف دلار ۴۲۰۰ آغاز شد، البته که در همین موضوع هم نقدهایی به عملکرد دولت در ماجرای اصلاحات اقتصادی بود، اما نیمه کاره ماندن مذاکرات و دست خالی طرف مقابل منجر به ایجاد سناریو جدید برای متوقف کردن یا کنترل جمهوری اسلامی شد.
سرانجام ماجراهای اواخر شهریور آغاز شد کم کم مسیر اعتراضات تبدیل به اغتشاشات و بحران شد و عملا کشور مدتی درگیر یک عملیات رسانهای گسترده بود، عملکرد ضعیف و در پازل دشمن بازی کردن برخی مسئولین خصوصا در اظهار نظرها و ایجاد دوقطبی نیز در دامن زدن به اغتشاشات نیز بیتاثیر نبود.
با همه این تفاسیر سناریوهای دشمن یک به یک خنثی شد، سناریوهایی که هر کدامش میتوانست یک حکومتی را تا مرز سقوط پیش ببرد، از تلاش برای تجزیه و درگیر کردن قومیتها تا کشتهسازیها و تقابل بین مردم و حاکمیت، سرانجام با عفو گسترده رهبری عملا بازی اغتشاشات به بن بست رسید، اما این پایان راه نبود، مسئله جهش قیمت دلار و طلا آغاز شد، بازهم عدم کنترل مناسب بازار توسط دولت و اقدامات دیرهنگام منجر به یک بحران اقتصادی شد.
در همین ایام به موازات مسائل اقتصادی مسئله مسمومیتهای مشکوک نیز در مدارس دخترانه نیز آغاز شد؛ کلید واژه دختر، مسمومیت و انتقام جمهوری اسلامی از دختران به سر خط خبری رسانههای معاند تبدیل شد و با یک سناریو تکراری کشور اینار درگیر یک چالش امنیتی شد؛ هنوز دقیقا مشخص نیست که چه اتفاقی رخ داده است اما بررسی شرایط و جریان سازیهای رسانهای دشمن در موضوع مسمومیتها نشان از یک پشت پرده خارجی دارد.
شاید خیلیها این سناریوها را نپذیرند، حق هم دارند چون شرایط هیچگاه برای مردم به درستی تشریح نشده است و عملا برخی از مسئولین برای حرف زدن با مردم و در میان گذاشتن شرایط با آنها یا ترس دارند یا توانایی انجامش را ندارند اما این مسئله واضح است که امروز جمهوری اسلامی ایران معادلات بهم زن است، از بیرون راندن آمریکا از منطقه تا نقشآفرینیهای خارج از منطقه و تبدیل شدن به یک الگو برای آزادیخواهان دنیا.
امروز ما چند ماه است که درگیر جنگ آشکار هستیم چه بخواهیم و چه نخواهیم؛ این جنگ نیز پایانی نخواهد داشت مگر اینکه ما از درون خود را اصلاح کنیم، هم در مسائل اقتصادی و هم در مسائل اجتماعی و … باید مسئولین با مردم حرف بزنند و نهادی امنیتی باید نفوذیها را قلع و قمع کنند، هرچه میکشیم از بیکفایتیها و نفوذیهاست…
