به گزارش آرتی، آنالنا بربوک، وزیر خارجه آلمان میخواهد با ایجاد پست “سفیر وزارت خارجه برای سیاست فمینیستی” و با کاتالوگی ۸۰ صفحهای از دستورالعملها، سیاست خارجی فمینیستی را به عنوان قاعده و مبنای کار در وزارت امور خارجه آلمان پایهگذاری کند.
وزیر خارجه آلمان در پیشگفتار نسخه نهایی این دستورالعمل نوشته است: ما یک سیاست خارجی فمینیستی را دنبال می کنیم، زیرا به شدت ضروری است. زیرا مردان و زنان هنوز در سراسر جهان برابر نیستند.
اصلاح دیپلماسی برلین، که قرار است طی روزهای آتی علنی شود، “مسائل جنسیتی” را به همه چیز از کمک های بشردوستانه و انرژی گرفته تا تغییرات آب و هوایی القا میکند.
به گزارش خبرگزاری آلمان DPA، این گزارش ۸۰ صفحهای ۱۰ دستورالعمل اصلی را تشریح میکند، از جمله ارائه کمکهای بشردوستانه «حساس به جنسیت»، مشارکت «زنان و گروههای حاشیهنشین» در توسعه اقتصادی و در نظر گرفتن بعد «مسائل جنسیتی» سیاستهای آب و هوا و انرژی.
بربوک با این استدلال که یکی از اهداف وزارت امور خارجه باید «پیشبرد برابری جنسیتی در سرتاسر جهان» باشد، نوشت که این اقدامات «شکل دادن به عملکرد درونی ما و کمک به ما برای ایجاد یک «بازتاب فمینیستی» است.
وزیر خارجه آلمان تأکید میکند، این دستورالعملها به عنوان یک جریان اصلی “در اقدامات و عملکردهای ما به عنوان تیم وزارت خارجه ساری و جاری خواهند شد: در سیاست خارجی ما، در اتحادیه اروپا و در مجامع بینالمللی”.
وزیر أمور خارجه آلمان قصد دارد برای اجرایی کردن سیاست خارجی فمینیستی روشهای کاری و ساختارهای جدیدی در وزارت امور خارجه آلمان ایجاد کند. پست ” سفیر وزارت خارجه برای سیاست فمینیستی” برای همین منظور ایجاد خواهد شد.
با این حال، طبق تعریف او، سیاست فمینیسم فقط برای زنان نیست، بلکه برای همه کسانی است که «به دلیل هویت جنسیتی، منشأ، مذهب، سن، ناتوانی، گرایش جنسی یا دلایل دیگر توسط جامعه به حاشیه رانده شدهاند» .
بنابراین، وزارت امور خارجه در نظر دارد علاوه بر صرف ۸۵ درصد از بودجه پروژه به روش «حساس به جنسیت»، ۸ درصد دیگر را نیز به روش «تحولکننده جنسیتی» که «هنجارهای جنسیتی را به چالش میکشد» هزینه کند.
ایده سیاست خارجی فمینیستی بیش از صد سال است که مورد بحث قرار گرفته است. کنگره بینالمللی زنان در لاهه در سال ۱۹۱۵ یک نقطه عطف مهم در این زمینه محسوب میشود.
در سال ۲۰۱۴ سوئد نخستین کشوری بود که رسما به سیاست خارجی فمینیستی متعهد شد و پس از این کشور، دیگر کشورهایی چون کانادا، مکزیک و اسپانیا مشی فمینیستی را در سیاست خارجی خود پیش گرفتند.
دولت جدید راستگرای سوئد اما اعلام کرده است که قصد لغو این سیاست را دارد.
حزب سبزهای بربوک در حال حاضر در “ائتلاف چراغ راهنمایی” با سوسیال دموکراتهای صدراعظم اولاف شولتس و دموکراتهای آزاد هستند.
شدیدترین انتقادها نسبت به سیاست خارجی فمینیستی در آلمان، تاکنون از سوی سیاستمدارانی از حزب “سوسیال مسیحی” و حزب “آلترناتیو برای آلمان” عنوان شده است.
مارکوس زودر، نخست وزیر ایالت بایرن از حزب سوسیال مسیحی، این طرح را “غیرقابل درک” میداند.
این سیاستمدار آلمانی معتقد است، سیاست خارجی “دیپلماسی است و نه یک مأموریت تبلیغی”. به اعتقاد زودر، نقشه آنالنا بربوک، یعنی “به سراسر جهان سفر کردن و به دیگران گفتن که چه انجام دهند و چه انجام ندهند، محکوم به شکست است.”
زودر قبلاً از شولتس خواسته بود تا بربوک را قبل از اینکه به “خطر امنیتی” تبدیل شود، اخراج کند.
وزیر امور خارجه آلمان طی چند ماه گذشته یک سری گافهای غیردیپلماتیک، عمدتاً در رابطه با درگیری در اوکراین داده است، که بنا بر گزارشها، دفتر شولتس را بر آن داشته است که اشتباهات او را با دقت دنبال کند. در ماه اوت ۲۰۲۲، بربوک در کنفرانس اتحادیه اروپا در پراگ گفت که قصد دارد به وعدههای خود به اوکراین «بدون توجه به نظر رأیدهندگان آلمانی» عمل کند. ماه گذشته، طی بحثی در پارلمان اروپا درباره ارسال تسلیحات بیشتر به اوکراین، هم گفت اعضای اتحادیه اروپا نباید بین خود بجنگند، زیرا “ما در حال جنگ علیه روسیه هستیم.” در اواسط فوریه، در کنفرانس امنیتی مونیخ گفت که سیاست مسکو باید «۳۶۰ درجه تغییر کند».
