محمد فاضلی در این باره نوشت: سیاست عمومی و اقتصاد، عرصه دین یا عرفان نیست که دیندار یا عارف، شهودی داشته باشد و نوری ببیند که دیگران از دیدنش عاجز باشند.
دیدن در اقتصاد، شاخص و روش دارد؛ اصولاً همگان باید ببینند، آنچه کمترین اهمیت را دارد، دیدن شماست. در ضمن، چرایی و چگونگی این مشاهدات را هم تشریح کنید.
