استعفای سید علیرضا احمدپور از سمت ریاست دفتر ارتباطات مردمی دکتر جباری در مسجدسلیمان

آوای خوزستان: سید علیرضا احمدپور که حدود یک ماه پیش در شهرستان مسجدسلیمان به عنوان جانشین علیار حسینی، در سمت ریاست دفتر ارتباطات مردمی دکتر جباری منصوب شده بود، با ارسال نامه‌ای که نسخه‌ای از آن در اختیار این پایگاه خبری قرار گرفته، استعفای خود را اعلام کرد. به گزارش پایگاه خبری آوای خوزستان متن پیام ایشان به شرح زیر است:
جناب دکتر رضا جباری نماینده محترم شهرستان مسجدسلیمان بزرگ
باسلام و دعای خیر
احتراما، ضمن تقدیر و تشکر از اعتماد و فرصت همکاری که در طول این مدت یکماه نصیب اینجانب گردید، به استحضار می‌رساند پس از تأملی طولانی و بررسی جوانب مختلف، تصمیم به استعفا از مسئولیت خود گرفته‌ام.
بی‌تردید، پذیرش چنین تصمیمی برای اینجانب ساده نبوده است؛ چراکه در تمام مدت همکاری، تلاش کردم مسئولیت‌های محوله را نه صرفاً به عنوان یک وظیفه اداری، بلکه با احساس تعهد، دلسوزی و مسئولیت‌پذیری به زادگاهم و ایل تبارم دنبال کنم و در حد توان، منافع و مصالح مجموعه را بر ملاحظات شخصی مقدم بدارم.
با این وجود، در گذر زمان به این باور رسیدم که میان میزان مسئولیت، تلاش و انتظاری که از یک فرد وجود دارد و میزان اعتماد، حمایت و قدردانی از آن تلاش‌ها، همواره تناسب شایسته‌ای برقرار نیست. گاهی آنچه با صرف وقت، انرژی و دغدغه فراوان به دست می‌آید، به سادگی نادیده گرفته می‌شود و گاه سکوت و تحمل، به جای آنکه نشانه تعهد تلقی شود، به امری بدیهی و وظیفه‌ای همیشگی تبدیل می‌گردد.
شاید مهم‌ترین دلیل این تصمیم نیز همین باشد؛ اینکه ادامه یک همکاری، زمانی ارزشمند است که در کنار مسئولیت‌پذیری، احترام متقابل، اعتماد، دیده‌شدن تلاش‌ها و احساس تعلق نیز وجود داشته باشد. هنگامی که این تعادل به تدریج از میان می‌رود، ادامه مسیر، هرچند از سر تعهد و دلبستگی، دیگر نمی‌تواند همان کیفیت و معنای گذشته را داشته باشد.
اینجانب همواره تلاش کردم گلایه‌ها را به حساب شرایط بگذارم، کاستی‌ها را نادیده بگیرم و با امید به اصلاح امور، مسیر را ادامه دهم؛ اما گمان می‌کنم تحمل و سکوت، زمانی ارزشمند است که نتیجه‌ای در پی داشته باشد و استمرار آن، نباید به بهای نادیده گرفتن شأن و آرامش فرد تمام شود.
از این رو، با وجود احترام عمیقی که برای جنابعالی و مجموعه قائلم، ادامه همکاری را در شرایط فعلی به مصلحت حرفه‌ای و شخصی خود نمی‌دانم و استعفای خویش را تقدیم می‌دارم.
در پایان، لازم می‌دانم تأکید کنم که این تصمیم نه از سر بی‌تفاوتی، بلکه حاصل مجموعه‌ای از تجربه‌ها، تأملات و دلخوری‌هایی است که در طول زمان شکل گرفته و نهایتاً مرا به این نتیجه رسانده است که گاهی حفظ حرمت یک رابطه و ارزش نهادن به ساعت های کار شبانه روزی ، در پذیرفتن پایان آن است، نه در اصرار بر ادامه مسیری که دیگر متقابل و رضایت‌بخش نیست.
با این حال، برای جنابعالی و مجموعه محترم، صمیمانه آرزوی توفیق، سربلندی و موفقیت دارم و امیدوارم تلاش‌هایی که در این مدت انجام داده‌ام، فارغ از هر قضاوتی، با گذشت زمان ارزش واقعی خود را نشان دهد.
با احترام
سیدعلیرضا احمدپور/۱۴۰۵/۶/۱۰