این ادعا و زیر سؤال بردن جمهوریت نظام در حالی است که در چهار دهه گذشته وی و گزینههای مورد نظر او بارها از طریق انتخابات به کرسیهای قدرت تکیه زدهاند ولی هر بار با عدم اقبال عمومی مردم مواجه شدند و مدعی تحتالشعاع قرارگرفتن جمهوریت در نظام شدهاند!
خاتمی در این سخنرانی که بعد از فروکش کردن آشوبها و مشخص شدن سرنوشت شکست جریان برانداز انجام شده، تلاش کرد تا بین خود و براندازان فاصلهگذاری کند. وی با بیان اینکه بین براندازی و اطلاحطلبی تفاوت وجود دارد، گفت: «اصلاحطلبان میگویند وضع امروز مساوی با جمهوری اسلامی نیست و باید با روشهای مسالمتآمیز اصلاح شود، اما براندازان میگویند جمهوری اسلامی همین است و باید برانداخته شود.»
با وجود آنکه خاتمی در ۱۶ آذر سال گذشته در بیانیهای به حرکتهای هنجارشکن صورت گرفته در برخی دانشگاهها رسمیت داده بود اینبار اما با اشاره به شعار «زن، زندگی، آزادی» تلاش کرد با جنایت های صورت گرفته نیز مرزبندی کند و بگوید: «اگر زندگی میخواهیم، زندگی در براندازی پیدا نمیشود؛ چراکه در آن صورت ایران روزگار خوبی نخواهد داشت و آشوب و ناآرامیهای سنگینی را درپی خواهد داشت.» این سخنان خاتمی درحالی که همواره تلاش دارد پس از مشخص شدن جهتگیریها درفضای سیاسی کشور مواضع خود را تنظیم کند تا شاید در «تیم برنده» قرار بگیرد اما همواره به بیاعتباری بیشتر وی ختم شده است.
خاتمی نه تنها حاضر نشده هیچگاه با براندازان سال ۸۸ مرزبندی کند که حتی مسئولیت حمایتهای خود از دولت روحانی و مجلس وقت را هم برعهده نگرفته و هیچگاه در برابر ناکارآمدی «تکرار کردن های خسارتبار» سخن نگفته و تلاش داشته است با حرکت پاندولی خود را در فضای سیاسی کشور زنده نگه دارد.